Archive Page 2

02
Dec
08

Καλό μήνα

Ο τελευταίος του χρόνου και πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται τά όσα συνέβησαν τους 11 προηγούμενους μήνες .

Δύσκολοι μήνες . Εύχομαι αυτή η χρονιά να μας αποχαιρετήσει όλους με ένα εύκολο μήνα .

Update : Δεν μου έκανε την χάρη… Άλλος ένας δύσκολος μήνας

19
Oct
08

Πως είναι τώρα

Θα ‘θελα να ‘ξερα τουλάχιστον που πας
πως είναι τώρα δίχως τη δική μου αγάπη
πως είναι όταν στο σπίτι σου γυρνάς
και ψάχνεις να πιαστείς ξανά από κάτι
Μονάχος σου διαλέγεις τι θα πεις
μονάχος σου διαλέγεις τι θα κάνεις
Ακόμα μια φορά αν το σκεφτείς
για μένα δε μπορείς να αμφιβάλλεις

……
θα’θελα να ‘ξερα τουλάχιστον τι θες
έτσι που κάνει η ματιά σου ένα γύρο
Να με κοιτάξεις μια κουβέντα να μου πεις,
να με φωνάξεις και στον ώμο σου να γείρω
Αβάσταχτο να βρίσκεσαι αλλού,
αβάσταχτο να είσαι μακριά μου
Κι αν χάθηκαν τ’αστέρια από παντού
να έρθεις να σου φτιάξω εγώ δικά μου

13
Oct
08

I’m lifting wishes to the stars

“Breathless” Dan Wilson

I’m hunting shadows in the dark
In steaming jungles of the world
Either to kill or to be killed
By creatures never named or heard

I’m lifting wishes to the stars
Their gleaming satellites of time
Orbiting circles overhead
To futures when your love is mine

But you were always pretty reckless with your love
Come with the sun and getting restless when it’s gone
And when you go you leave me breathless and alone
You leave me breathless when you close the door
It feels just like you took the air out of the room with you

Your voice is echoing again
Through catacombs inside my mind
And I’ve been dreaming of revenge
To make you love me more than even you can try

All words converge to where you are
And if I follow I will surely find
The horses gone the fire still warm
And you’ve moved on an hour before
You like to keep me just one step behind

You were always pretty reckless with your love
Come with the sun and getting restless when it’s gone
And when you go you leave me breathless and alone
You leave me breathless when you close the door
It feels just like you took the air out of the room with you
Breathless
Breathless
Breathless
Breathless

Yeah you were always pretty reckless with your love
Come with the sun and getting restless when it’s gone
And when you go you leave me breathless and alone
You leave me breathless when you close the door
It feels just like you took the air out of the room with you

Restless when it’s gone
Breathless and alone
You leave me breathless when you close the door
It feels just like you took the air out of the room with you
Breathless
Breathless
Breathless
Breathless

24
May
08

Θα ξαναρθούν μικρές χαρές

10
May
08

Μου ζητήθηκε και δεν χαλάω χατήρι στους φίλους μου!

Ν.Αgo , συγνώμη για την καθυστέρηση τώρα την είδα την πρόσκληση! 🙂

1. Όνομα: Μαρία
2. Γενέθλια: 16/07/78
3. Ζώδιο: Καρκίνος
4. Χρώμα μαλλιών: καστανό .
5. Χρώμα ματιών: καφέ .
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Ναι αν και προσπαθώ να το αποφεύγω
7. Είδος μουσικής που ακούς; τα πάντα αν και έχω μια αδυναμία στους Active Member
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Shrek
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Ο Νικολάκης μου και μου λείπει πολύ.
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: να βάλω το ξυπνητήρι 10 λεπτά αργότερα
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: το κινητό μου
12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Μία πορσελάνινη γοργόνα
13. Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; Σκόνη ;
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; Θα την έκανα ταχύτατα
15. Αγαπημένος αριθμός: 8 και 4
16. Αγαπημένο όνομα: Χρήστος ( ο ανιψιός μου).
17. Τα χόμπι σου: βιβλία, internet, μουσική, ταξίδια.
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Οπουδήποτε εκτός Αθήνας και κοντα στην θάλασσα
19. Μια ευχή για το μέλλον: Να μην υπάρχουν παιδια λυπημένα
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: την τσάντα μου
22. Αγαπημένο λουλούδι: άσπρες μαργαρίτες
23. Αγαπημένη σειρά: Lost!!!!
24. Αγαπημένη ταινία: The green mile
25. Αγαπημένο τραγούδι: Σ’ένα φύλακα άγγελο αλήτη
26. Aγαπημένο βιβλίο: Το χρώμα του φεγγαριού , Αλκυόνη Παπαδάκη
27. Αγαπημένο ζώο: Άλογο, σκύλος
28. Αγαπημένο ρούχο: τζιν
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Active Member, Πυξ Λαξ
30. Αγαπημένο χρώμα: Μπλέ
31. Αγαπημένο φαγητό: Ψητό κατσαρόλας με λαζάνια
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Shrek
33. Κακή συνήθεια: κάπνισμα
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: η ακεραιότητα
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει : η υπερβολική ευαισθησία μου
36. Συνηθισμένη ατάκα: Θα περάσει και αυτό.
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Εισοδηματίας βέβαια!
38. Μεγαλύτερος φόβος: η υγεία! ( Εδώ συμφωνούμε απόλυτα!)
39. Η καλύτερη pizza: με σουτζούκι.
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: είναι απαραίτητα!

Και πάλι συγνώμη για την καθυστέρηση!!

09
May
08

Πες μου τι άλλο φοβάσαι και θα γίνω…

Τι άλλο φοβάσαι …


Κάποτε σ’ είδα στο πέρασμα του αιώνιου κόμβου,
στο καιρό του τρόμου και του αλλόκοτου φόβου,
να διπλώνεσαι, ν’ ανησυχείς και να τρομάζεις
και πριν καλάρουν οι μέρες το σκασμό να βγάζεις.
Να μια απ’ τα ίδια — ίδιοι δρόμοι — ίδιοι κύκλοι•
γαβγίζουν οι άνθρωποι — σκιάζονται οι σκύλοι,
θρηνούν μανάδες, και πού να ξαποστάσεις
όταν στη μνήμη σου μακραίνουν οι αποστάσεις.
Έτσι σκηνοθετούν το σήμερα άκριτοι κοσμοκράτορες,
βαρέθηκα τα έγκυρα – είναι όλοι προβοκάτορες
που πιάνονται απ’ τον φόβο σου και φτιάχνουν ιστορίες
κι ενάντια στους άπιστους στήνουν σταυροφορίες
από χορτασμένους με το ίδιο ήθος και παράστημα
που θα εξοντώνουν όσα τους μοιάζουν άσχημα.
Έτσι κι εγώ αφού σκιάζεσαι ξανά σε φτύνω.
Ψάχνω, λοιπόν, ό,τι φοβάσαι για να γίνω…
Γίνομαι τάφος αντάρτη στο Ιράκ και μοιρολόι στη Παλαιστίνη,
τυφλός στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη•
πεινασμένος ιθαγενής στο Μεξικό,
χίλιες επεξηγήσεις για το φόβο σου στο λεξικό,
μοναχός στο Θιβέτ — κι aboriginal στην Αυστραλία,
τζαμί καμένο από φασίστες στην Ιταλία•
εθελοντής γιατρός απ’ την Αβάνα
και παιδί στην Τεχεράνη απ’ ανύπαντρη μάνα•
νεκρός κι άταφος δάσκαλος στη Σομαλία,
κυνηγημένος τούρκος συγγραφέας στη Γαλλία,
εργάτης στα πετρέλαια στη Βενεζουέλα
και στο Μπέλφαστ μια ματωμένη φανέλα•
βραζιλιάνος με 8 σφαίρες στο κεφάλι στο Λονδίνο
– τι άλλο φοβάσαι, πες μου, και θα γίνω.
Εγώ που κάνω όνειρα κι έχω πολλά ωραία να χάσω
κάνω και την αρχή — δε γουστάρω να ησυχάσω.
Τι άλλο φοβάσαι, πες μου, και θα γίνω
κι ας έχω τόσα πολλά κι ωραία να χάσω.
Κι ούτε στιγμή μη ρωτάς τι θα απογίνω,
μου φτάνει που δε γουστάρω να ησυχάσω
(που είμαι εδώ και θέλω τη βολή σου να χαλάσω — πες μου, τι άλλο φοβάσαι)
Θα γίνω χρήστης που παλεύει για τη σωτηρία,
διψασμένος πρόσφυγας από τη Νιγηρία,
σαρίκι τυλιγμένο σε περήφανο κεφάλι
και μασάτι από αφρικάνικο ατσάλι.
Σφαγμένο θηλυκό απ’ τους γονείς του στην Κίνα
κι ορφανό σε φαβέλα που πεθαίνει απ’ την πείνα.
Τι άλλο φοβάσαι πες μου και θα γίνω…
Αλγερινός που ξημερώνεται σε γαλλικά λιμάνια
και μάτια που κοιτούν από πασαμοντάνια•
τούρκος αναλφάβητος που ζει στο Γκάζι
και μορφωμένος Αλβανός που σε τρομάζει•
στο τοίχος της ντροπής stencil απ’ τον Banksy
κι ο εφιάλτης σου πριν να χαράξει.


Πες μου, τι άλλο φοβάσαι και θα γίνω…

Πες μου, τι άλλο φοβάσαι και θα γίνω…

27
Apr
08

Χριστός Ανέστη

Χριστός Ανέστη σε όλους μας με υγεία αγάπη και ευτυχία και μια ευχή να γινόμαστε μέρα με την ημέρα καλύτεροι άνθρωποι.




Calendar

July 2017
M T W T F S S
« Jul    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,731 hits
Add to Technorati Favorites