Archive for the 'Συναισθήματα' Category



27
Oct
07

Μου λείπεις

Χρόνια σου πολλά αδελφούλα…

Σ ‘ αγαπώ πολύ και μου λείπεις

Advertisements
08
Oct
07

Χαμένες ψυχές

Σε ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή. Εκείνο το απόγευμα που βρεθήκαμε μαζί για πρώτη φορά. Θυμάσαι; Άνοιξη μέσα στον κόσμο αλλά για μένα υπήρχες μόνο εσύ , τα μάτια σου που με κυνηγάνε ακόμα , δε μπορώ να ξεχάσω όσο και αν το θέλω. Η φωνή σου , τα λόγια σου , η ανάγκη η δική σου και η δική μου μαζί. Μόνο η δική μου έχει μείνει τώρα. Πάει τόσος καιρός, έρχεσαι και φεύγεις και εγώ περιμένω την άφιξη και την αναχώρηση σου , ολόκληρη και μισή. Ένας απλός άνθρωπος είσαι, αλλά εγώ βλέπω μέσα από τα μάτια σου , η δική σου ικανοποίηση η μόνη μου χαρά.

Ξέρω ότι δε θα γίνεις ποτέ δικός μου , όπως ξέρω ότι δε θα μπορέσω ποτέ να σε βγάλω ολοκληρωτικά από την καρδιά μου

Πάντα θα υπάρχεις μέσα μου , πάντα θα λέω το όνομα σου, πάντα θα σκέφτομαι αν είσαι καλά, πάντα θα σχηματίζω τον αριθμό σου για να σε πάρω τηλέφωνο για να ακούσω απλά την φωνή σου.

Μη γυρίσεις πίσω σε παρακαλώ δεν έχω την δύναμη να σου ζητήσω να φύγεις και δεν θα έχω την δύναμη μετά να σε δω να απομακρύνεσαι όπως όλες τις άλλες φορές .

Λυπήσουμε μια φορά και μείνε μακριά μου αφού κοντά μου δεν μπορείς και δε θέλεις να μείνεις .

Άσε με μόνη μου μήπως μπορέσω να σε βγάλω από το μυαλό μου και καταφέρω κάποια στιγμή να μην ζω και αναπνέω περιμένοντας τον δικό σου γυρισμό.

Σε αγαπώ και ας μη μου έδωσες ποτέ τίποτα και ας σου έδωσα την καρδιά μου μόνο και μόνο για να την έχεις σαν τρόπαιο .Κράτα την μαζί σου μόνο απλά για να θυμάσαι πως είναι μια καρδιά που αγαπάει πραγματικά , να θυμάσαι εμένα όπως σε θυμάμαι και εγώ.

Το παραπάνω είναι κείμενο μια φίλης και δημοσιεύτηκε με την άδεια της.

lonelyness_and_tears_by_baalthorn.jpg

 

 

30
Sep
07

Έχω πολύ καλά νέα!

newjob.gif

Πριν ένα χρόνο περίπου έψαχνα για δουλειά (καθόλου πρωτότυπο για μένα μιας και συνέχεια πέφτω σε κακοπληρωτές).Έστειλα λοιπόν το βιογραφικό μου σε μια μεγάλη εταιρεία μπας και , χωρίς να περιμένω και πολλά πράγματα. Τώρα λοιπόν ένα χρόνο μετά με πήραν τηλέφωνο να πάω για συνέντευξη. Και πήγα.. και ξαναπήγα. Πέρασα συνολικά από τέσσερις συνεντεύξεις (διευθυντές, υποδιευθυντές , καθαρίστριες , φύλακες..) Αλλά αυτά έχουν οι μεγάλες εταιρείες ποια είμαι εγώ να κρίνω; 😛

Στην τελευταία λοιπόν συνέντευξη μου λέει ο καλός κύριος που είχα πάει να συναντήσω, εντάξει δεσποινίς θα σας ειδοποιήσουμε για τις λεπτομέρειες, και μένω εγώ κόκκαλο! Βλέπεις δεν πίστευα ποτέ αλλά ποτέ όμως σου λέω ότι θα την έπαιρνα την δουλειά. Πήγα στις συνεντεύξεις για την εμπειρία, για να μην πω ότι δεν προσπάθησα. Έφυγα λοιπόν από την εταιρεία με την απορία περιμένοντας να δω αν θα με πάρουν τηλέφωνο. Και καθώς είμαι και προληπτική δεν είπα σε κανέναν τίποτα.

Και με πήραν! Ρώτησαν αν ενδιαφέρομαι για την δουλειά και πότε μπορώ να ξεκινήσω. Συμφωνήσαμε να ξεκινήσω σε 2 εβδομάδες. Οι δύο εβδομάδες πέρασαν και την Δευτέρα ξεκινάω. Και έχω τρελαθεί από το άγχος..

Σαν να πηγαίνω πρώτη μέρα στο σχολείο…

 

—————-
Now playing: Rascal Flatts – What Hurts The Most
via FoxyTunes

12
Sep
07

Ακόμα μια αγάπη

Αυτό σημαίνει να τραγουδάς με την ψυχή σου…

Τραγούδα Βασίλη για να μην χαθούμε…

“Να κοιμηθούμε αγκαλιά”

“Πριν το τέλος”

“Στέλλα”

“Σφεντόνα”

“Δεν υπάρχω”

“Κρύψου”

Βασίλης & Όναρ “Δεν χρωστάω σε κανέναν”

“Να με φωνάξεις”

“Sebastian & Βικτώρια”

“Βράδυ Σαββάτου”

Σ ‘ ακολουθώ”

“Αντέχω ακόμα”

Να αντέχεις Βασίλη και θα αντέχουμε και εμείς μαζί σου.

24
Aug
07

Άξιοι! Ξεπεράσαμε τις εκατό!

… οι φωτιές σε όλη την χώρα από την Πέμπτη έφτασαν τις 143.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=826163&lngDtrID=244ι

Και ο “Πρωθυπουργός” θρασύτατος…

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4769&subid=2&pubid=43466

Και εδώ τελειώνουν οι ευθύνες του “πρωθυπουργού”, στην σύσκεψη.

Συγχαρητήρια , τα καταφέρατε. Μπορείτε να κοιμηθείτε ήσυχοι .

Το μόνο που μένει να κάνουμε αύριο είναι να μετράμε θανάτους.

Φονιάδες.

20
Aug
07

Αδυναμία

Μόλις γύρισα μετά από 5ήμερες διακοπές στο Αίγιο. Το αρχικό πλάνο ήταν να πάω μόνο για μία μέρα, την μέρα της γιορτής μου μιας και δεν είχα άδεια . Μόλις έφτασα όμως , όπως γίνεται κάθε φορά δεν μπορούσα να βρω την δύναμη να φύγω.Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.Πήρα λοιπόν την άδεια από το αφεντικό να λείψω Πέμπτη και Παρασκευή , κόλλησε και το Σ/Κ και μαζεύτηκαν κουτσά στραβά λίγες μέρες από το πουθενά.(πάλι καλά γιατί με είχε πιάσει απελπισία που δεν θα μπορούσα να κατέβω καθόλου).

Είχα σκοπό λοιπόν αυτές τις μέρες να πάω στα χωριά που καταστράφηκαν από την φωτιά , να βγάλω φωτογραφίες να δω από πρώτο χέρι το κακό που έκανε η αδιαφορία στον τόπο μου.Ήθελα να το δείτε και εσείς από έναν άνθρωπο που δεν έχει κανένα συμφέρον να υπερβάλει σε αυτά που θα σας έδειχνε. Έναν άνθρωπο που απλά αγαπούσε τα μέρη που καταστράφηκαν

Οι πρώτες εικόνες ήταν ήδη εμφανείς από την εθνική οδό (σε αρκετά σημεία η φωτιά είχε φτάσει πολύ χαμηλά). Προφανώς η άσφαλτος σταμάτησε την φωτιά και δεν έφτασε μέχρι την θάλασσα. Η επόμενη εικόνα ήρθε μέσα από το παράθυρο του σπιτιού μου. Κάποτε από αυτό το παράθυρο έβλεπα ένα καταπράσινο βουνό , τώρα πια βλέπω ένα καφέ νεκρό όγκο χώματος. Με αυτήν την εικόνα συνειδητοποίησα ότι θα μου ήταν πολύ δύσκολο να αντικρίσω τις πληγείσες περιοχές στην τωρινή τους κατάσταση.

Θέλω να τις θυμάμαι όπως τις ήξερα, όπως τις αγάπησα .

Δεν μπορώ να αντικρίσω την ωμή πραγματικότητα και ζητώ συγγνώμη για αυτήν μου την αδυναμία.

21
Jul
07

Still loving you

“Love, only love, can break down the walls someday”





Calendar

December 2018
M T W T F S S
« Jul    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,996 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None
Advertisements