Archive for the 'Προσωπικά' Category



13
Nov
07

Επιτέλους μερικά καλά νέα…

Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα των 2 τελευταίων εξετάσεων που θα καθόριζαν την δεινότητα της κατάστασης του πατέρα μου, η αξονική και το σπινθηρογράφημα οστών. Από αυτές τις εξετάσεις θα βλέπαμε αν η αρρώστια είχε προχωρήσει και σε άλλο σημείο πέρα του προστάτη.

Ευτυχώς όλα πήγαν καλά . Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν δείγματα σε άλλα σημεία του σώματος.

Αυτό σημαίνει ότι η η κακοήθεια είναι επικεντρωμένη σε ένα σημείο . Και είναι ένα σημείο που θεραπεύεται.

Μέσω χειρουργικής επέμβασης βέβαια αλλά όπως και να έχει σταθήκαμε πολύ τυχεροί μέσα στην ατυχία μας.

Μας δόθηκε η ευκαιρία να παλέψουμε.

Μας δόθηκε ελπίδα.

Την εγχείρηση δεν την φοβάμαι , τα χειρότερα για μένα πέρασαν.

Τώρα πια μπορώ να αισθάνομαι ότι όλα θα πάνε καλά.

Μετά από μια μικρή έρευνα που έκανα , ο καρκίνος του προστάτη είναι η δεύτερη αιτία θνησιμότητας στους άντρες , μετά τον καρκίνο των πνευμόνων. Και αυτό γιατί δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά.

Η μόνη λύση είναι η πρόληψη. Είναι απαραίτητο όλοι οι άντρες μετά τα σαράντα να ελέγχονται τακτικά για δείγματα προστάτη. Ο έλεγχος γίνεται με μια απλή εξέταση αίματος (PSA). Και είναι κρίμα να ερχόμαστε αντιμέτωποι με τελειωτικές καταστάσεις ενώ μπορούμε να προλάβουμε το κακό στην ρίζα του.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω site:

http://health.in.gr/andras/Article.asp?ArticleId=18823&CurrentTopId=18661&IssueTitle=%CD%EF%F3%DE%EC%E1%F4%E1

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=246

http://www.skai.gr/master_story.php?id=62485

http://www.prostatecancerfoundation.org/

http://www.cancer.gov/cancertopics/types/prostate

01
Nov
07

Πολύ προσωπικό (συνέχεια)

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να γράψω και πως.

Οφείλω όμως να ενημερώσω τους φίλους που με το ενδιαφέρον τους μου έδωσαν κουράγιο λίγες βδομάδες πριν.

Βγήκαν οι εξετάσεις. Δυστυχώς τα νέα δεν είναι καλά. Η βιοψία έδειξε κακοήθεια και ο γιατρός είπε ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε εγχείρηση. Η ενημέρωση έγινε λακωνικά μέσω τηλεφώνου. Την Τρίτη θα τον συναντήσουμε στο νοσοκομείο να μας πει με λεπτομέρειες που ακριβώς βρισκόμαστε και πως θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα.

Στον πατέρα μου δεν έχουμε πει τίποτα . Θα το μάθει την Τρίτη από τον γιατρό αφού θα τον έχουμε δασκαλέψει πρώτα για το πως θα το πει.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πάλι είναι απλά να περιμένουμε και να ελπίζουμε να πάνε όλα καλά.

Για όσους δεν γνωρίζουν

https://lastlife.wordpress.com/2007/10/04/%ce%a0%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%89%cf%80%ce%b9%ce%ba%cf%8c/

28
Oct
07

Τον τελευταίο καιρό

  • Η διάθεση μου έχει κάνει βουτιά.

  • Αισθάνομαι εντελώς ηλίθια.

  • Τα έχω βάλει με μένα που συνεχίζω και εμπιστεύομαι λάθος ανθρώπους και επιμένω να κάνω ακριβώς τα ίδια λάθη.

  • Περιμένω κάτι που το ένστικτο και η εμπειρία μου μου λένε ότι δεν θα έρθει.

  • Προσπαθώ να βρω τρόπους να απασχολούμαι για να μην σκέφτομαι, χωρίς αποτέλεσμα.

  • Αναρωτιέμαι συχνά αν υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που σέβονται τα αισθήματα των άλλων.

04
Oct
07

Πολύ προσωπικό

Αύριο θα είναι μια πολύ δύσκολη μέρα .

Δυστυχώς μετά απο γενικές εξετάσεις που έκανε ο πατέρας μου βρέθηκαν δείγματα προστάτη .

Αύριο είναι η βιοψία. Και φοβάμαι πολύ, και έχω βαρεθεί να ακούω να μου λένε ” έλα ρε μην ανησυχείς δεν είναι τίποτα”.

Αν ήσουν εσύ στην θέση μου;

Φοβάμαι πολύ.

30
Sep
07

Έχω πολύ καλά νέα!

newjob.gif

Πριν ένα χρόνο περίπου έψαχνα για δουλειά (καθόλου πρωτότυπο για μένα μιας και συνέχεια πέφτω σε κακοπληρωτές).Έστειλα λοιπόν το βιογραφικό μου σε μια μεγάλη εταιρεία μπας και , χωρίς να περιμένω και πολλά πράγματα. Τώρα λοιπόν ένα χρόνο μετά με πήραν τηλέφωνο να πάω για συνέντευξη. Και πήγα.. και ξαναπήγα. Πέρασα συνολικά από τέσσερις συνεντεύξεις (διευθυντές, υποδιευθυντές , καθαρίστριες , φύλακες..) Αλλά αυτά έχουν οι μεγάλες εταιρείες ποια είμαι εγώ να κρίνω; 😛

Στην τελευταία λοιπόν συνέντευξη μου λέει ο καλός κύριος που είχα πάει να συναντήσω, εντάξει δεσποινίς θα σας ειδοποιήσουμε για τις λεπτομέρειες, και μένω εγώ κόκκαλο! Βλέπεις δεν πίστευα ποτέ αλλά ποτέ όμως σου λέω ότι θα την έπαιρνα την δουλειά. Πήγα στις συνεντεύξεις για την εμπειρία, για να μην πω ότι δεν προσπάθησα. Έφυγα λοιπόν από την εταιρεία με την απορία περιμένοντας να δω αν θα με πάρουν τηλέφωνο. Και καθώς είμαι και προληπτική δεν είπα σε κανέναν τίποτα.

Και με πήραν! Ρώτησαν αν ενδιαφέρομαι για την δουλειά και πότε μπορώ να ξεκινήσω. Συμφωνήσαμε να ξεκινήσω σε 2 εβδομάδες. Οι δύο εβδομάδες πέρασαν και την Δευτέρα ξεκινάω. Και έχω τρελαθεί από το άγχος..

Σαν να πηγαίνω πρώτη μέρα στο σχολείο…

 

—————-
Now playing: Rascal Flatts – What Hurts The Most
via FoxyTunes

07
Sep
07

Επέστρεφε…

Επέστρεφε

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με —
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται….

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

christen-leitza_solitude.jpg

20
Aug
07

Αδυναμία

Μόλις γύρισα μετά από 5ήμερες διακοπές στο Αίγιο. Το αρχικό πλάνο ήταν να πάω μόνο για μία μέρα, την μέρα της γιορτής μου μιας και δεν είχα άδεια . Μόλις έφτασα όμως , όπως γίνεται κάθε φορά δεν μπορούσα να βρω την δύναμη να φύγω.Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.Πήρα λοιπόν την άδεια από το αφεντικό να λείψω Πέμπτη και Παρασκευή , κόλλησε και το Σ/Κ και μαζεύτηκαν κουτσά στραβά λίγες μέρες από το πουθενά.(πάλι καλά γιατί με είχε πιάσει απελπισία που δεν θα μπορούσα να κατέβω καθόλου).

Είχα σκοπό λοιπόν αυτές τις μέρες να πάω στα χωριά που καταστράφηκαν από την φωτιά , να βγάλω φωτογραφίες να δω από πρώτο χέρι το κακό που έκανε η αδιαφορία στον τόπο μου.Ήθελα να το δείτε και εσείς από έναν άνθρωπο που δεν έχει κανένα συμφέρον να υπερβάλει σε αυτά που θα σας έδειχνε. Έναν άνθρωπο που απλά αγαπούσε τα μέρη που καταστράφηκαν

Οι πρώτες εικόνες ήταν ήδη εμφανείς από την εθνική οδό (σε αρκετά σημεία η φωτιά είχε φτάσει πολύ χαμηλά). Προφανώς η άσφαλτος σταμάτησε την φωτιά και δεν έφτασε μέχρι την θάλασσα. Η επόμενη εικόνα ήρθε μέσα από το παράθυρο του σπιτιού μου. Κάποτε από αυτό το παράθυρο έβλεπα ένα καταπράσινο βουνό , τώρα πια βλέπω ένα καφέ νεκρό όγκο χώματος. Με αυτήν την εικόνα συνειδητοποίησα ότι θα μου ήταν πολύ δύσκολο να αντικρίσω τις πληγείσες περιοχές στην τωρινή τους κατάσταση.

Θέλω να τις θυμάμαι όπως τις ήξερα, όπως τις αγάπησα .

Δεν μπορώ να αντικρίσω την ωμή πραγματικότητα και ζητώ συγγνώμη για αυτήν μου την αδυναμία.




Calendar

December 2019
M T W T F S S
« Jul    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 23,079 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None