Archive for the 'Προσωπικά' Category

09
May
09

Όσο αγαπάω μένω πίσω

Κι’ολο μ’αφήνεις να σ’αφήσω

14
Jan
09

Αλκυόνη…

Είναι κάτι νύχτες, που τ’ αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ’ ένα λουλουδάκι. Ούτ’ ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ’ όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν’ αυτές οι νύχτες, που τ’ άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν’ αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Αλκυόνη Παπαδάκη

28
Dec
08

ΡΕ κάνε μου τη χάρη …


Στίχοι: B.D Foxmoor
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member

Όταν ανοίγεις την καρδιά σου κράτα ρε και λίγο αβάντα
όλα τον κόπο δεν αξίζουν το ίδιο πάντα
μην ξεγελιέσαι και σε παίρνουν χαμπάρι με την πρώτη
μπορεί η τύχη να σου χρωστάει έναν προδότη.
Ή ακόμα ένα φίδι με την γλώσσα ποτισμένη
με φαρμάκι που αντέχει στον καιρό δεν ξεθυμαίνει
μην το χαϊδεύεις λοιπόν κι όταν άκακο σου μοιάζει
κάνε το πρώτος να τρομάζει
Τι έχεις να χάσεις το καλό ή το κακό
έτσι κι αλλιώς θα σε δαγκώσει όταν σε βρει βολικό
θα τυλιχτεί απ’ το λαιμό σου
θ’ αλλάξει δέρμα να ξαλαφρώσει απ’ τον καημό σου
Σ’ αυτά τα μέρη από παλιά μας ζώνουν τα φίδια
δε βρήκα ούτε ένα ρε να κουβαλάει πάνω του αρχίδια
δε βρήκα ούτε ένα να τελειώνει μοναχό του
πάντα κάποιος θα υπήρχε που γελούσε στο χαμό του
Σύνδρομο της κατοχής ή μετάλλαξη εποχής
που οι ρουφιάνοι τώρα είναι άνευ ενοχής
έχουν κώδικα κοινό ίδιο λάκκο για φωλιά
κι από κει που δαγκωνόντουσαν ν’ αλλάζουν φιλιά
Ζευγαρώνουν με καμάρι και φωνάζουν δυνατά
είναι κάτι που γνωρίζουν καλά τα ερπετά
δεν τα ξέρω εγώ αυτά και πάρτε το χαμπάρι
όποιος προδώσει μια φορά θα μου χρωστάει και μια χάρη

Όσα σου έταξα λοιπόν να τα θυμάσαι καλά
κι όταν θα σέρνεσαι όπως λέει κι η κατάρα χαμηλά
να ‘χεις το νου σου άμα ταιριάξει το φαρμάκι θα σου βγάλω
και να το πιεις με το ζόρι θα σε βάλω
Θα θέλει το κορμί σου την ψυχή σου ν’ αδειάσει
κι ένα θάνατο αργό να σου ταιριάζει
θα θέλει την ντροπή σου λάφυρο για τη ζωή σου
κι όταν θέλουν οι τύψεις θα ξεδιψάνε στην πληγή σου
Γι’ αυτό σου λέω κράτα το μάτι ανοιχτό όταν κοιμάσαι
μια νύχτα σαν κι αυτή θα ‘ρθω που θα φοβάσαι
να σου τυλίξω το λαιμό με λίγη λάσπη απ’ το βάλτο
μας περισσεύει το κακό εκεί κάτω
Μας περισσεύουν κι οι μύθοι αλλά απ’ αυτό δε σου χαρίζω
σου ‘χα φτιάξει ένα ψέμα τώρα πίσω δε γυρίζω
θα μείνω εδώ κι όσο καιρό και να μου πάρει,
θα περιμένω γι’ αυτό κάνε μου τη χάρη.

Γιατί όπως λέει κι ο σοφός
όταν του ήλιου βγει το φως
το φίδι άσε μονάχο να συρθεί
μη το βοηθάς να σηκωθεί.

Τι ωραία η προδοσία σου ‘χει φτιάξει ευλυγισία
για να σου δίνουν οι χαμένοι σημασία
σου ζωγράφισε κι ένα χαμόγελο στο στόμα
σού ‘φτιαξε μάσκα αφού κατούρησε στο χώμα
Σ’ άλλαξε τη μιλιά κι έδωσε στα πουλιά
για να μιλάνε όσο πετάνε την παλιά
να λένε όποιος την είδε σε μια νύχτα παλικάρι
ότι είμαι εδώ και μου χρωστάει και μια χάρη.

Κάνε μου τη χάρη, όσα σου έταξα να τα θυμάσαι.
Κάνε μου τη χάρη με το ένα μάτι ανοιχτό να κοιμάσαι.
Κάνε μου τη χάρη να μιλάς δυνατά όταν φοβάσαι.
Κάνε μου τη χάρη, για να σ’ ακούω απ’ όπου και να’σαι

27
Dec
08

Γελοιότητες

– Θέλω να πάμε για καφέ , να μιλήσουμε να ξαναγίνουμε όπως πριν ….

Πόσο γελοίος μπορείς να γίνεις , και πόσο ηλιθία είμαι εγώ που σήκωσα το τηλέφωνο .

17
Dec
08

Προδοσία

Είναι κάποια πράγματα που απλά δεν καταλαβαίνω . Που απλά δεν τα δέχομαι . Που απλά δεν μπορώ να τους δικαιολογήσω κανένα ελαφρυντικό .

Ένα από αυτά είναι η προδοσία . Δεν έχει ελαφρυντικά δεν χωράει δικαιολογίες.

Όταν ένας άνθρωπος δεν σου φτάνει, όταν θέλεις και κάτι άλλο ,τότε απλά φεύγεις .

Δεν τον κοροίδευεις , δεν τον γεμίζεις ψέματα , δεν τον σκοτώνεις .

Και όταν αυτός ο άνθρωπος σε φέρνει αντιμέτωπο με την αλήθεια των πράξεων σου αντιπαραθέτοντας πραγματκά γεγονότα και απτες αποδείξεις πρέπει να έχεις τουλάχιστον την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να αναγνωρίσεις τις πράξεις σου.

Όταν ένας άνθρωπος σε έχει σεβάστει , σε έχει αγαπήσει , έχει σταθεί δίπλα σου στα δύσκολα , στα εύκολα , σε όλα , το λιγότερο που πρέπει να κάνεις είναι να τον σεβαστείς .

Οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά εγώ δεν την καταλαβαίνω , δεν την δέχομαι , δεν τη θεωρώ ανθρώπινη .

19
Oct
08

Πως είναι τώρα

Θα ‘θελα να ‘ξερα τουλάχιστον που πας
πως είναι τώρα δίχως τη δική μου αγάπη
πως είναι όταν στο σπίτι σου γυρνάς
και ψάχνεις να πιαστείς ξανά από κάτι
Μονάχος σου διαλέγεις τι θα πεις
μονάχος σου διαλέγεις τι θα κάνεις
Ακόμα μια φορά αν το σκεφτείς
για μένα δε μπορείς να αμφιβάλλεις

……
θα’θελα να ‘ξερα τουλάχιστον τι θες
έτσι που κάνει η ματιά σου ένα γύρο
Να με κοιτάξεις μια κουβέντα να μου πεις,
να με φωνάξεις και στον ώμο σου να γείρω
Αβάσταχτο να βρίσκεσαι αλλού,
αβάσταχτο να είσαι μακριά μου
Κι αν χάθηκαν τ’αστέρια από παντού
να έρθεις να σου φτιάξω εγώ δικά μου

30
Jan
08

Τελική ευθεία…

Τελειώσαμε με όλες τις εξετάσεις του προχειρουργικού ελέγχου. Πνεύμονες καθαροί , καρδιά εντάξει.

Πήραμε το πράσινο φως για την εγχείρηση. Το μόνο που μένει είναι να κλείσουμε ημερομηνία για το χειρουργείο . Ο γιατρός μας λέει ότι μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου θα έχει γίνει.

Θέλω να πιστεύω πως τα χειρότερα πέρασαν..

Χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καθηγητή της πνευμονολογικής κλινικής του Σωτηρία , Γιάννη Αράπη, ο οποίος είχε την ανθρώπια και την ευαισθησία να με δεχτεί στο γραφείο του στο νοσοκομείο χωρίς να έχω ραντεβού ενώ δεν είχε καμία υποχρέωση. Αν δεν είχα μιλήσει μαζί του εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή , αν δεν είχε κοιτάξει τις εξετάσεις να με καθυσυχάσει δεν ξέρω πως θα είχα φύγει από το νοσοκομείο εκείνη την ημέρα..

13
Nov
07

Επιτέλους μερικά καλά νέα…

Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα των 2 τελευταίων εξετάσεων που θα καθόριζαν την δεινότητα της κατάστασης του πατέρα μου, η αξονική και το σπινθηρογράφημα οστών. Από αυτές τις εξετάσεις θα βλέπαμε αν η αρρώστια είχε προχωρήσει και σε άλλο σημείο πέρα του προστάτη.

Ευτυχώς όλα πήγαν καλά . Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν δείγματα σε άλλα σημεία του σώματος.

Αυτό σημαίνει ότι η η κακοήθεια είναι επικεντρωμένη σε ένα σημείο . Και είναι ένα σημείο που θεραπεύεται.

Μέσω χειρουργικής επέμβασης βέβαια αλλά όπως και να έχει σταθήκαμε πολύ τυχεροί μέσα στην ατυχία μας.

Μας δόθηκε η ευκαιρία να παλέψουμε.

Μας δόθηκε ελπίδα.

Την εγχείρηση δεν την φοβάμαι , τα χειρότερα για μένα πέρασαν.

Τώρα πια μπορώ να αισθάνομαι ότι όλα θα πάνε καλά.

Μετά από μια μικρή έρευνα που έκανα , ο καρκίνος του προστάτη είναι η δεύτερη αιτία θνησιμότητας στους άντρες , μετά τον καρκίνο των πνευμόνων. Και αυτό γιατί δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά.

Η μόνη λύση είναι η πρόληψη. Είναι απαραίτητο όλοι οι άντρες μετά τα σαράντα να ελέγχονται τακτικά για δείγματα προστάτη. Ο έλεγχος γίνεται με μια απλή εξέταση αίματος (PSA). Και είναι κρίμα να ερχόμαστε αντιμέτωποι με τελειωτικές καταστάσεις ενώ μπορούμε να προλάβουμε το κακό στην ρίζα του.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω site:

http://health.in.gr/andras/Article.asp?ArticleId=18823&CurrentTopId=18661&IssueTitle=%CD%EF%F3%DE%EC%E1%F4%E1

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=246

http://www.skai.gr/master_story.php?id=62485

http://www.prostatecancerfoundation.org/

http://www.cancer.gov/cancertopics/types/prostate

01
Nov
07

Πολύ προσωπικό (συνέχεια)

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να γράψω και πως.

Οφείλω όμως να ενημερώσω τους φίλους που με το ενδιαφέρον τους μου έδωσαν κουράγιο λίγες βδομάδες πριν.

Βγήκαν οι εξετάσεις. Δυστυχώς τα νέα δεν είναι καλά. Η βιοψία έδειξε κακοήθεια και ο γιατρός είπε ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε εγχείρηση. Η ενημέρωση έγινε λακωνικά μέσω τηλεφώνου. Την Τρίτη θα τον συναντήσουμε στο νοσοκομείο να μας πει με λεπτομέρειες που ακριβώς βρισκόμαστε και πως θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα.

Στον πατέρα μου δεν έχουμε πει τίποτα . Θα το μάθει την Τρίτη από τον γιατρό αφού θα τον έχουμε δασκαλέψει πρώτα για το πως θα το πει.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πάλι είναι απλά να περιμένουμε και να ελπίζουμε να πάνε όλα καλά.

Για όσους δεν γνωρίζουν

https://lastlife.wordpress.com/2007/10/04/%ce%a0%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%89%cf%80%ce%b9%ce%ba%cf%8c/

28
Oct
07

Τον τελευταίο καιρό

  • Η διάθεση μου έχει κάνει βουτιά.

  • Αισθάνομαι εντελώς ηλίθια.

  • Τα έχω βάλει με μένα που συνεχίζω και εμπιστεύομαι λάθος ανθρώπους και επιμένω να κάνω ακριβώς τα ίδια λάθη.

  • Περιμένω κάτι που το ένστικτο και η εμπειρία μου μου λένε ότι δεν θα έρθει.

  • Προσπαθώ να βρω τρόπους να απασχολούμαι για να μην σκέφτομαι, χωρίς αποτέλεσμα.

  • Αναρωτιέμαι συχνά αν υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που σέβονται τα αισθήματα των άλλων.




Calendar

August 2020
M T W T F S S
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 23,113 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None