Archive for the 'Εργασιακά' Category

22
Oct
07

Update για την καινούργια δουλειά…

Μέχρι στιγμής όλα καλά…

Έχω μπει σε μια σειρά , μαθαίνω το πρόγραμμα σιγά σιγά. Βέβαια έχω δρόμο ακόμα αλλά παλεύεται η κατάσταση.

Πάω λοιπόν σήμερα , λέω τις καλημέρες μου , κάθομαι στο γραφείο μου ακουμπάω τον καφέ και αρχίζω και αδειάζω την τσάντα (κινητό, γυαλιά,την καρτούλα εισόδου – εξόδου …κτλ). Ρωτάω την Ε. που ήταν αρκετά ήρεμη (συνήθως είναι στην τσίτα όταν περιμένουμε άφιξη αυτοκινήτου), ήρθε το αυτοκίνητο;

-Όχι..

Χαλαραααααα , σκέφτομαι, ωραία θα περάσουμε σήμερα…

Και πριν προλάβω να χαρώ συνεχίζει η κυρία και λέει:

– Μάλλον εσύ σήμερα θα ασχοληθείς με Τουρκία γιατί η κοπέλα είναι άρρωστη και δεν θα έρθει .

Πρώτο εγκεφαλικό εγώ.

-Μα δεν έχω ασχοληθεί με την Τουρκία καθόλου..

-Το ίδιο πράγμα είναι , δεν αλλάζει κάτι.

Τι λες ρε κοπελιά ; Τι ίδιο έχει η Τουρκία με την Αγγλία; Έχει η Αγγλία τελωνείο, δεσμευμένα προϊόντα; Έχει η Τουρκία τις ίδιες διαδικασίες με την Αγγλία ; Έχει τους ίδιους πελάτες;

Κατέβασα το κεφάλι και στρώθηκα στην δουλειά.

Και αυτό που μου την δίνει είναι ότι θέλεις να ρωτήσεις κάτι και σε κοιτάνε στραβά … τους καθυστερείς βλέπεις.

Αν συνεχίσετε έτσι παιδιά θα την κάνω την μαλακία όσο προσεκτική και αν είμαι. Και αν δεν ήμουν τόσο προσεκτική ξέρετε πόσες φορές θα είχατε τραβήξει τα μαλλιά σας; Χρειάζεται χρόνο για να μάθει ένας άνθρωπος , δεν γίνεται να ανοίξω το κεφάλι μου και να μου τα βάλετε όλα μέσα.

Για ηρεμήστε λίγο…

Με συγχύσατε σήμερα κομπλεξικά άτομα…

Γι’ αυτό τις σιχαίνομαι τις @%#*δευτέρες …

Πάντα κάτι στραβώνει, άσχημα.

Ελπίζω μόνο να μην έχω κάνει καμιά χοντρή μαλακία…

30
Sep
07

Έχω πολύ καλά νέα!

newjob.gif

Πριν ένα χρόνο περίπου έψαχνα για δουλειά (καθόλου πρωτότυπο για μένα μιας και συνέχεια πέφτω σε κακοπληρωτές).Έστειλα λοιπόν το βιογραφικό μου σε μια μεγάλη εταιρεία μπας και , χωρίς να περιμένω και πολλά πράγματα. Τώρα λοιπόν ένα χρόνο μετά με πήραν τηλέφωνο να πάω για συνέντευξη. Και πήγα.. και ξαναπήγα. Πέρασα συνολικά από τέσσερις συνεντεύξεις (διευθυντές, υποδιευθυντές , καθαρίστριες , φύλακες..) Αλλά αυτά έχουν οι μεγάλες εταιρείες ποια είμαι εγώ να κρίνω; 😛

Στην τελευταία λοιπόν συνέντευξη μου λέει ο καλός κύριος που είχα πάει να συναντήσω, εντάξει δεσποινίς θα σας ειδοποιήσουμε για τις λεπτομέρειες, και μένω εγώ κόκκαλο! Βλέπεις δεν πίστευα ποτέ αλλά ποτέ όμως σου λέω ότι θα την έπαιρνα την δουλειά. Πήγα στις συνεντεύξεις για την εμπειρία, για να μην πω ότι δεν προσπάθησα. Έφυγα λοιπόν από την εταιρεία με την απορία περιμένοντας να δω αν θα με πάρουν τηλέφωνο. Και καθώς είμαι και προληπτική δεν είπα σε κανέναν τίποτα.

Και με πήραν! Ρώτησαν αν ενδιαφέρομαι για την δουλειά και πότε μπορώ να ξεκινήσω. Συμφωνήσαμε να ξεκινήσω σε 2 εβδομάδες. Οι δύο εβδομάδες πέρασαν και την Δευτέρα ξεκινάω. Και έχω τρελαθεί από το άγχος..

Σαν να πηγαίνω πρώτη μέρα στο σχολείο…

 

—————-
Now playing: Rascal Flatts – What Hurts The Most
via FoxyTunes

04
Jun
07

Δεν με βλέπω να πηγαίνω διακοπές φέτος

 

 

 

Λοιπόν η ιστορία έχει ως εξής…

Δουλεύω σε εταιρεία διεθνών μεταφορών…Ο κλάδος των μεταφορών και δη των διεθνών παρουσιάζει κάμψη εδώ και αρκετά χρόνια τα πώς και τα γιατί θέλουν αρκετή ανάλυση και εκτός το ότι δεν έχω διάθεση να μπω σε λεπτομέρειες δεν ενδιαφέρουν και κανένα anyhow.Η “κάμψη” λοιπόν αυτή του χώρου έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν εταιρείες οι οποίες είναι ένα βήμα πριν την χρεωκοπία. Σε μία από αυτές της εταιρείες δουλεύω εδώ και 4 μήνες. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης; Καθυστέρηση πληρωμών, μεγάλη καθυστέρηση πληρωμών . Για να μην αναφέρω απλήρωτες υπερωρίες , απλήρωτα τηλέφωνα που έγιναν στο πλαίσιο του “να βγει η δουλειά” συν την αρκετά ψυχοφθόρα καθιερωμένη επαιτεία κάθε τέλος του μήνα του τύπου:

Εγώ – Πότε θα με πληρώσεις αφεντικούλη;

Αφεντικό ( ο θεός να τον κάνει) – Ω παιδί μου ναι ναι (με την έκπληξη στο μάτι και καλά αμάν ξέχασα ότι πρέπει να σε πληρώσω…) Πάρε 50 έουρος και τα βρίσκουμε.


Εγώ – (από μέσα μου) Τι να τα κάνω ρε μπάζο τα πενήντα; να πάρω σοκολάτες ; μήπως πρέπει να βγάλω και τον μήνα μ’αυτά; Πότε μειώθηκε ο βασικός ρε παιδιά ; Γιατί δεν μου το λέτε να μην γίνομαι ρεζίλι; Άι σιχτίρ και εσύ και η κωλοεταιρεία σου, επιχειρηματίες του κώλου!

Εγώ – (από έξω μου)- Ευχαριστώ κύριε Γ. ! και τα βρίσκουμε ….όταν έχετε


Και όπως καταλαβαίνετε επειδή ο μήνας δεν βγαίνει με 50 έουρος και για δανεικά ούτε λόγος καθότι και περήφανη, βγαίνω ξανά στους δρόμους εις αναζήτηση νέας εργασίας . Και επειδή στην νέα εργασία δεν θα έχω δικαίωμα καλοκαιρινής άδειας ….

ΔΕΝ ΜΕ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΦΕΤΟΣ

disapointed.gif

 




Calendar

July 2017
M T W T F S S
« Jul    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,731 hits
Add to Technorati Favorites