Archive for November, 2007

13
Nov
07

Επιτέλους μερικά καλά νέα…

Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα των 2 τελευταίων εξετάσεων που θα καθόριζαν την δεινότητα της κατάστασης του πατέρα μου, η αξονική και το σπινθηρογράφημα οστών. Από αυτές τις εξετάσεις θα βλέπαμε αν η αρρώστια είχε προχωρήσει και σε άλλο σημείο πέρα του προστάτη.

Ευτυχώς όλα πήγαν καλά . Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν δείγματα σε άλλα σημεία του σώματος.

Αυτό σημαίνει ότι η η κακοήθεια είναι επικεντρωμένη σε ένα σημείο . Και είναι ένα σημείο που θεραπεύεται.

Μέσω χειρουργικής επέμβασης βέβαια αλλά όπως και να έχει σταθήκαμε πολύ τυχεροί μέσα στην ατυχία μας.

Μας δόθηκε η ευκαιρία να παλέψουμε.

Μας δόθηκε ελπίδα.

Την εγχείρηση δεν την φοβάμαι , τα χειρότερα για μένα πέρασαν.

Τώρα πια μπορώ να αισθάνομαι ότι όλα θα πάνε καλά.

Μετά από μια μικρή έρευνα που έκανα , ο καρκίνος του προστάτη είναι η δεύτερη αιτία θνησιμότητας στους άντρες , μετά τον καρκίνο των πνευμόνων. Και αυτό γιατί δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά.

Η μόνη λύση είναι η πρόληψη. Είναι απαραίτητο όλοι οι άντρες μετά τα σαράντα να ελέγχονται τακτικά για δείγματα προστάτη. Ο έλεγχος γίνεται με μια απλή εξέταση αίματος (PSA). Και είναι κρίμα να ερχόμαστε αντιμέτωποι με τελειωτικές καταστάσεις ενώ μπορούμε να προλάβουμε το κακό στην ρίζα του.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω site:

http://health.in.gr/andras/Article.asp?ArticleId=18823&CurrentTopId=18661&IssueTitle=%CD%EF%F3%DE%EC%E1%F4%E1

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=246

http://www.skai.gr/master_story.php?id=62485

http://www.prostatecancerfoundation.org/

http://www.cancer.gov/cancertopics/types/prostate

Advertisements
11
Nov
07

Δεν θέλω να είμαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί

Απόψε σιωπηλοί – Νίκος Παπάζογλου

Στίχοι: Βάσω Αλαγιάννη
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη

Απόψε είμαστε κι οι δυο μας σιωπηλοί
ακόμα και οι λέξεις φοβήθηκαν τα χείλη
το ξέρω θα μου δώσεις ένα φιλί
και θα μου πεις να μείνουμε δυο φίλοι

Δε θέλω να ‘μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί
Θέλω να μη θυμάμαι
κι ούτε να ξέρω πού θα πας και ποια είναι αυτή
Θέλω ένα όνειρο μονάχα να ‘ναι
κι όταν ξυπνήσω το πρωί να είσαι εκεί
για να μου πεις να μη φοβάμαι

Δώσ’ μου λοιπόν το τελευταίο μας φιλί
και ας καπνίσουμε μαζί κι ένα τσιγάρο
και φύγε μη γυρίσεις να με δεις
δε θέλω να με βλέπεις να πονάω

Δε θέλω να ‘μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί
Θέλω να μη θυμάμαι
κι ούτε να ξέρω πού θα πας και ποια είναι αυτή
Θέλω ένα όνειρο μονάχα να ‘ναι
κι όταν ξυπνήσω το πρωί να είσαι εκεί
για να μου πεις να μη φοβάμαι

09
Nov
07

Να γελάσουμε λίγο

Τούμπες – Όλα

Λάκης – Πλάκα με κάνεις;

Όλα – Η ωραία Ελένη και οι απορίες της

01
Nov
07

Πολύ προσωπικό (συνέχεια)

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να γράψω και πως.

Οφείλω όμως να ενημερώσω τους φίλους που με το ενδιαφέρον τους μου έδωσαν κουράγιο λίγες βδομάδες πριν.

Βγήκαν οι εξετάσεις. Δυστυχώς τα νέα δεν είναι καλά. Η βιοψία έδειξε κακοήθεια και ο γιατρός είπε ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε εγχείρηση. Η ενημέρωση έγινε λακωνικά μέσω τηλεφώνου. Την Τρίτη θα τον συναντήσουμε στο νοσοκομείο να μας πει με λεπτομέρειες που ακριβώς βρισκόμαστε και πως θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα.

Στον πατέρα μου δεν έχουμε πει τίποτα . Θα το μάθει την Τρίτη από τον γιατρό αφού θα τον έχουμε δασκαλέψει πρώτα για το πως θα το πει.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πάλι είναι απλά να περιμένουμε και να ελπίζουμε να πάνε όλα καλά.

Για όσους δεν γνωρίζουν

https://lastlife.wordpress.com/2007/10/04/%ce%a0%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%89%cf%80%ce%b9%ce%ba%cf%8c/




Calendar

November 2007
M T W T F S S
« Oct   Dec »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,755 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None