15
Oct
07

Καλή μας εβδομάδα

monday.jpg

 

garfield_monday.jpg

 

 

 

……Τελικά το μόνο αντίδοτο στις βαρετές Δευτέρες είναι να έχεις περάσει ένα πολύ καλό σαββατοκύριακο

 

και να σχεδιάζεις να περάσεις ένα ακόμη καλύτερο…

 

 

 

 


7 Responses to “Καλή μας εβδομάδα”


  1. October 15, 2007 at 10:20 am

    Garfield for president! :-Ρ Καλή εβδομάδα να έχουμε και ακόμα καλύτερα σαββατοκύριακα🙂 Καλημέρες!

  2. 2 lifewhispers
    October 15, 2007 at 13:04 pm

    Εννοειται οιτ προυποθεση ειναι να χει ςπερασει καλα το σκ. αλλιως πως θα αντιμετωπισεις τα δευτεριατικα απροοπτα;;;;
    καλη εβδομαδα

  3. October 15, 2007 at 14:42 pm

    καλή θα είναι η βδομάδα μας! και το ΣΚ δίπλα είναι…

  4. October 15, 2007 at 18:43 pm

    @ Μαρία: Καλησπέρα Μαράκι… Πάντα καλά Σ/Κ να έχουμε!

    @Σπύρος Σεραφείμ: 4 μερούλες είναι θα περάσουν που θα πάει!!

  5. October 15, 2007 at 18:51 pm

    @ Life Whispers:
    Συμφωνώ απόλυτα!!🙂
    Καλησπέρα και καλώς ήρθες!

  6. October 15, 2007 at 22:58 pm

    Μπορεί αυτό να συμβεί;

  7. October 16, 2007 at 21:24 pm

    @ N.Ago : Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία … έτσι δεν λένε; Καλησπέρα!🙂


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Calendar

October 2007
M T W T F S S
« Sep   Nov »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Φωτιά στο Αίγιο 10

Φωτιά στο Αίγιο 11

Φωτιά στο Αίγιο 5

More Photos

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,619 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None

%d bloggers like this: