08
Oct
07

Χαμένες ψυχές

Σε ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή. Εκείνο το απόγευμα που βρεθήκαμε μαζί για πρώτη φορά. Θυμάσαι; Άνοιξη μέσα στον κόσμο αλλά για μένα υπήρχες μόνο εσύ , τα μάτια σου που με κυνηγάνε ακόμα , δε μπορώ να ξεχάσω όσο και αν το θέλω. Η φωνή σου , τα λόγια σου , η ανάγκη η δική σου και η δική μου μαζί. Μόνο η δική μου έχει μείνει τώρα. Πάει τόσος καιρός, έρχεσαι και φεύγεις και εγώ περιμένω την άφιξη και την αναχώρηση σου , ολόκληρη και μισή. Ένας απλός άνθρωπος είσαι, αλλά εγώ βλέπω μέσα από τα μάτια σου , η δική σου ικανοποίηση η μόνη μου χαρά.

Ξέρω ότι δε θα γίνεις ποτέ δικός μου , όπως ξέρω ότι δε θα μπορέσω ποτέ να σε βγάλω ολοκληρωτικά από την καρδιά μου

Πάντα θα υπάρχεις μέσα μου , πάντα θα λέω το όνομα σου, πάντα θα σκέφτομαι αν είσαι καλά, πάντα θα σχηματίζω τον αριθμό σου για να σε πάρω τηλέφωνο για να ακούσω απλά την φωνή σου.

Μη γυρίσεις πίσω σε παρακαλώ δεν έχω την δύναμη να σου ζητήσω να φύγεις και δεν θα έχω την δύναμη μετά να σε δω να απομακρύνεσαι όπως όλες τις άλλες φορές .

Λυπήσουμε μια φορά και μείνε μακριά μου αφού κοντά μου δεν μπορείς και δε θέλεις να μείνεις .

Άσε με μόνη μου μήπως μπορέσω να σε βγάλω από το μυαλό μου και καταφέρω κάποια στιγμή να μην ζω και αναπνέω περιμένοντας τον δικό σου γυρισμό.

Σε αγαπώ και ας μη μου έδωσες ποτέ τίποτα και ας σου έδωσα την καρδιά μου μόνο και μόνο για να την έχεις σαν τρόπαιο .Κράτα την μαζί σου μόνο απλά για να θυμάσαι πως είναι μια καρδιά που αγαπάει πραγματικά , να θυμάσαι εμένα όπως σε θυμάμαι και εγώ.

Το παραπάνω είναι κείμενο μια φίλης και δημοσιεύτηκε με την άδεια της.

lonelyness_and_tears_by_baalthorn.jpg

 

 


0 Responses to “Χαμένες ψυχές”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Calendar

October 2007
M T W T F S S
« Sep   Nov »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Φωτιά στο Αίγιο 10

Φωτιά στο Αίγιο 11

Φωτιά στο Αίγιο 5

More Photos

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,619 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None

%d bloggers like this: