04
Oct
07

Πολύ προσωπικό

Αύριο θα είναι μια πολύ δύσκολη μέρα .

Δυστυχώς μετά απο γενικές εξετάσεις που έκανε ο πατέρας μου βρέθηκαν δείγματα προστάτη .

Αύριο είναι η βιοψία. Και φοβάμαι πολύ, και έχω βαρεθεί να ακούω να μου λένε ” έλα ρε μην ανησυχείς δεν είναι τίποτα”.

Αν ήσουν εσύ στην θέση μου;

Φοβάμαι πολύ.


10 Responses to “Πολύ προσωπικό”


  1. October 5, 2007 at 02:43 am

    Δεν μπορω να σου πω κατι…Ας ελπισουε οτι δεν θα ειναι κατι το σοβαρο…
    Μην ξεχνας οτι ΟΛΑ στις μερες μας θεραπευονται!!!!

  2. October 5, 2007 at 09:12 am

    Να πάνε όλα καλά, καλή μου. Αισιοδοξία και ψυχραιμία. Εύχομαι ειλικρινά να είναι ό,τι πιο ανώδυνο! Καλημέρες🙂

  3. October 5, 2007 at 20:16 pm

    @ Πρέζα Tv : Και εμείς το ίδιο ελπίζουμε.Δυστυχώς τα αποτελέσματα θα βγουν μετά από δύο βδομάδες… Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    @ Μαρία : Καλησπέρα Μαράκι. Δυστυχώς η εξέταση ήταν πολύ επώδυνη. Τώρα περιμένουμε τα αποτελέσματα και ελπίζουμε να πάνε όλα καλά… Σ’ευχαριστώ πολύ…

  4. October 6, 2007 at 13:31 pm

    Περαστικά και κουράγιο!!!

  5. October 6, 2007 at 14:44 pm

    Σ’ ευχαριστώ πολύ N.Ago. Να είσαι καλά!!

  6. 6 Accursed
    October 6, 2007 at 15:33 pm

    Μακάρι να μην είναι τίποτα σοβαρο τελικά. Περαστικά του… Όταν έχει να κάνει με θέματα υγείας, πάντα υπάρχει ανησυχία. Ακόμα και για το πιο μικρό πρόβλημα.

  7. October 6, 2007 at 15:50 pm

    Σ’ ευχαριστώ accursed! Συμφωνώ μαζί σου.. Τα θέματα υγείας δεν πρέπει να τα περνάμε ποτέ αψήφιστα όσο μικρά και να μας φαίνονται. Γενικά έχουμε ταλαιπωρηθεί αρκετά σαν οικογένεια από τέτοια θέματα και έχω μάθει να μην υποτιμώ κανένα σημάδι. Έτσι νομίζω πρέπει να κάνουμε όλοι..

    Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια

  8. October 8, 2007 at 10:46 am

    Μήπως έχουμε κάποιο νέο; Καλή εβδομάδα και φιλιά🙂

  9. October 8, 2007 at 18:19 pm

    Καλησπέρα Μαράκι🙂 Νέα δεν έχουμε ακόμη. Μας είπε ο γιατρός ότι τα αποτελέσματα θα βγουν μετά τις 25 του μηνός. Οπότε τώρα περιμένουμε και ελπίζουμε για το καλύτερο! Με την φίλη της μαμάς σου είχαμε κάποιο νέο;


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Calendar

October 2007
M T W T F S S
« Sep   Nov »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Φωτιά στο Αίγιο 10

Φωτιά στο Αίγιο 11

Φωτιά στο Αίγιο 5

More Photos

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,619 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None

%d bloggers like this: