12
Sep
07

Ακόμα μια αγάπη

Αυτό σημαίνει να τραγουδάς με την ψυχή σου…

Τραγούδα Βασίλη για να μην χαθούμε…

“Να κοιμηθούμε αγκαλιά”

“Πριν το τέλος”

“Στέλλα”

“Σφεντόνα”

“Δεν υπάρχω”

“Κρύψου”

Βασίλης & Όναρ “Δεν χρωστάω σε κανέναν”

“Να με φωνάξεις”

“Sebastian & Βικτώρια”

“Βράδυ Σαββάτου”

Σ ‘ ακολουθώ”

“Αντέχω ακόμα”

Να αντέχεις Βασίλη και θα αντέχουμε και εμείς μαζί σου.


4 Responses to “Ακόμα μια αγάπη”


  1. September 12, 2007 at 09:57 am

    Μαράκι, πολύ όμορφα τραγούδια!🙂 Όσο για το “Να κοιμηθούμε αγκαλιά” δηλώνω μεγάλη φαν του τραγουδιού! Καλημέρες🙂

  2. September 12, 2007 at 12:02 pm

    Καλημέρα Μαράκι:-) Εγώ έχω μια αδυναμία στο “Βικτώρια” και στον “Κουρσάρο”. Χαίρομαι που σου άρεσαν τα τραγούδια!

  3. September 14, 2007 at 14:34 pm

    Ο Βασίλης είναι Θεός. Τελεία.

  4. September 14, 2007 at 17:41 pm

    … και παύλα!🙂


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Calendar

September 2007
M T W T F S S
« Aug   Oct »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Φωτιά στο Αίγιο 10

Φωτιά στο Αίγιο 11

Φωτιά στο Αίγιο 5

More Photos

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,619 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None

%d bloggers like this: