31
Aug
07

Εγώ αποφάσισα τι θα ψηφίσω…

Αγαπητή Έφη,

Σαν μελλοντική σου ψηφοφόρος έχω κάποιες ερωτήσεις να σου κάνω :

1. Έχεις σαλτάρει εντελώς;

2. Έχεις κάποια προτίμηση στο ξύλο του σταυρού που θα χρησιμοποιήσουμε για να σε σταυρώσουμε;

3. Πόσο ηλίθια μπορεί να είσαι;

4. Ξέρεις κατά που πέφτει η Βουλή; Ή μήπως θα χρειαστείς GPS για να πας ;

5.Είπαμε ότι σ ‘ αυτήν την χώρα ότι δηλώσεις είσαι, αλλά μήπως το παρατράβηξες ;

6. Για πόσο ηλίθιους μας έχεις ;

7. Τι έγινε έφαγες πόρτα από όλα τα σκυλάδικα της Εθνικής και αποφάσισες να αλλάξεις καριέρα ;

8. Πόσο κάνει 2 + 2 ;

9. Οκτώ; … Όχι έχεις άλλη μια προσπάθεια!

10. Εννιά ; Ναι κοριτσάρα μου το βρήκες!! Άντε τώρα ρίξε έναν υπνάκο να ξεκουραστείς γιατί σε κούρασα με την αριθμητική, μην το κάψεις κιόλας το μηχάνημα.

Με εκτίμηση,

Η νέα σου ψηφοφόρος.

Υ.Γ : Μην ξεχάσεις το ρουσφετάκι που λέγαμε , να βολευτώ και εγώ το καημένο…


0 Responses to “Εγώ αποφάσισα τι θα ψηφίσω…”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Calendar

August 2007
M T W T F S S
« Jul   Sep »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Φωτιά στο Αίγιο 10

Φωτιά στο Αίγιο 11

Φωτιά στο Αίγιο 5

More Photos

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,619 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None

%d bloggers like this: