24
Aug
07

Άξιοι! Ξεπεράσαμε τις εκατό!

… οι φωτιές σε όλη την χώρα από την Πέμπτη έφτασαν τις 143.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=826163&lngDtrID=244ι

Και ο “Πρωθυπουργός” θρασύτατος…

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4769&subid=2&pubid=43466

Και εδώ τελειώνουν οι ευθύνες του “πρωθυπουργού”, στην σύσκεψη.

Συγχαρητήρια , τα καταφέρατε. Μπορείτε να κοιμηθείτε ήσυχοι .

Το μόνο που μένει να κάνουμε αύριο είναι να μετράμε θανάτους.

Φονιάδες.


2 Responses to “Άξιοι! Ξεπεράσαμε τις εκατό!”


  1. August 27, 2007 at 17:59 pm

    Από το Μάιο, φέτος, έχουν μπει 4.000 φωτιές…

  2. August 28, 2007 at 14:49 pm

    Μιλούσα ειδικά για την συγκεκριμένη ημέρα και την συγκεκριμένη χρονική στιγμή που έγραφα το post.Σίγουρα ο συνολικός αριθμός είναι πολυ μεγαλύτερος. Και δυστυχώς έχουμε μέλλον ακόμα.
    Πέρα όμως απο τους αριθμούς και τις στατιστικές ή ουσία είναι μία. Η καταστροφή είναι ανυπολόγιστη και εμείς σαν πολίτες απροστάτευτοι.
    Την καλησπέρα μου…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Calendar

August 2007
M T W T F S S
« Jul   Sep »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Φωτιά στο Αίγιο 10

Φωτιά στο Αίγιο 11

Φωτιά στο Αίγιο 5

More Photos

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,619 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None

%d bloggers like this: