Archive for June, 2007

30
Jun
07

Φυγή

Λίγες ώρες μείνανε παιδάκια και την κάνω.

Μονοήμερη στο Αίγιο να κάνουμε και κανά μπάνιο σε θάλασσα της προκόπης . Χιλιόμετρα οι παραλίες , το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να διαλέξεις σε ποιό σημείο θέλεις να κάτσεις. Ταβερνούλες δίπλα στο κύμα , οι τιμές πολύ λογικές , τα πράγματα καθαρά, εξυπηρέτηση πάντα με χαμόγελο. Άλλος κόσμος , άλλη νοοτροπία . Έχουν πιάσει το νόημα οι άνθρωποι , αργοί ρυθμοί , λιγότερο αγχος και πολλά χαμόγελα, δεν χρειάζεται να σε ξέρει ο άλλος για να σε χαιρετήσει.

Το γουστάρω το “χωριό” μου! Δεν υπολείπεται σε τίποτα της Αθήνας (σε έκταση μόνο) . Είναι τόπος φυγής και πάντα έτσι θα το έχω στο μυαλό μου. Μόλις περάσω την Κόρινθο τελείωσε , γίνομαι άλλος ανθρωπος , φεύγουν τα νεύρα , ανοίγει το μυαλό, χαλαρώνω..

Και μόλις φτάσω πια στο σπίτι το πρώτο πράγμα που κάνω ειναι να πάω στην πίσω αυλή , στην μουριά που μετραει χρόνια από τότε που ζούσε ο παππους του μπαμπά μου. Κοιτάω, εντάξει όλα καλά. Πηγαίνω ξανά μπροστά , αδειάζω το αυτοκίνητο και κάθομαι στην μπροστινή αυλή. ( δεν έχει μουριά εδώ , εδώ έχει κληματαριά απλωμένη σαν ταβάνι πάνω απ’τα κεφάλια μας ) .Βάζω κάτι να πιώ και περιμένω.. Πρώτη έρχεται η Χριστίνα όπως πάντα, αγκαλιές/ φιλιά,να μας έρχεσαι πιο συχνά ( μακάρι να μπορούσα να μείνω μόνιμα Χριστινάκι). Σειρά έχει ο Σωτήρης αγκαλιές / φιλιά το κλασικό πιά ” τι κάνεις ζαφειρένια μου; μη με ρωτάτε δεν θυμάμαι πως βγήκε η φράση). Μετά έρχεται η Κωσταντίνα μετά του μικρού Ηλία πάνω στο καροτσάκι/μηχανή (το μικρό είναι όλα τα λεφτά, σκέτο κουκλί!).Τι κάνεις; Πως πάει η δουλειά; (άστα Ντινάκι , μαύρα χάλια). Με τη σειρα έρχονται όλοι, να χαιρετήσουν , να σε δουν, να μάθουν τα νέα σου, να σου πουν τα δικά τους. Έιναι η δεύτερη οικογένεια μας. Μια οικογένεια που την διαλέξαμε δεν την κληρονομήσαμε.

Αν τύχει και σας βγάλει ο δρόμος αυτό το καλοκαίρι ” κάτω από τ’αυλάκι” , αφήστε την νέα εθνική και συνεχίστε από παλιό. Θα σας φάει λίγη ώρα παραπάνω αλλά αξίζει τον κόπο. Απο το ύψος του Ξυλοκάστρου και μετά ο δρόμος προχωράει παραλιακά συνδυάζοντας βουνό απο αριστερά και θάλασσα απο δεξιά(.Ξυλόκαστρο-Δερβένι-Ακράτα – Αιγείρα-Πλάτανος-Τράπεζα- Διακοφτό (αν προλαβαίνετε σταματήστε να κάνετε μπάνιο , θα με θυμηθείτε)-Αίγιο!

Περνώντας απο Αίγιο (πάντα από παλιό) σταματήστε για ένα καφέ στην Παραλία θα μας βρείτε όλους εκεί!

Advertisements
24
Jun
07

Μέρες παράξενες , θαυμάσιες μέρες…

cover_94.jpgonstage_29-6-2004-12_37_16.jpgre00002308.jpg

 

Σταμάτα να καυχιέσαι πως όλα τα είδες

 

είναι μεγάλη η διαδρομή
το μέτωπο σου δειλιάζει να χαράξει ρυτίδες
σε μια μικρούλα έχεις φωλιάσει ρωγμή
αυτού του κόσμου που ονειρεύεται ακόμα
να γίνει ένα αιώνιο, απέραντο μνήμα
στάσου και φτύσε στου χρόνου το γιόμα
ό,τι σκεφτείς εδώ είναι όλα χύμα.
Δέσου καλά στο κατάρτι και άσ’ τις σειρήνες
να σε φωνάζουν, να σου τάζουν πολλά
άσε τα χρόνια, άσε τους μήνες
να σε γεράσουν όπως ξέρουν καλά
άσε τις μέρες αυτές να σε γεμίσουν φωτιά
έχουνε μνήμη καλή και μας χρεώνουν
μας στέλνουν πίσω της μετάνοιας τα χαρτιά
μας αγαπούν και μας τελειώνουν.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
θα μείνω εδώ δεν έχω που να κρυφτώ.

 

Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
δε προλαβαίνω ούτε καν να σκεφτώ.
Γι’ αυτό σου λέω είναι βαριά τιμωρία
να θέλει η νιότη σου να τρέξει μπροστά.
Πείσε την πρώτα ότι δε κάνει αγγαρεία
κι ύστερα τράβα απ’ αυτήν χωριστά.
Τρέχα και βρες τις μεγάλες φοβέρες
έχουν κουρνιάσει μες στις ψυχές
και τραγουδούν τις παράξενες μέρες
δίπλα στις τύψεις και οι ενοχές
γίνανε λόγια απλά κι αυτές με φαντασία
γι’ αυτό περίεργα απόψε, δε στο ‘πα
δεν ικετεύουνε πια γι’ αθανασία
με προσευχές και παράξενα κόλπα.
Μη ξεχνάς και μη κερνάς αδικία
τώρα πια ανθρώπους και στιγμές
κράτα στην πάρτη σου τη πιο μεγάλη κακία
είναι θαυμάσιες οι μέρες αυτές.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
ψάχνω κουράγιο μήπως και ονειρευτώ
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
καλή ευκαιρία μήπως και μαγευτώ.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
έτσι μπράβο να σ’ ακούω να μιλάς.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.
Τι ωραίο να κλαις και να γελάς.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.
Να ονειρεύεσαι, να μη ξεχνάς.
Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες.
Να μη φοβάσαι και να γερνάς.

 

 

 

 

onstage_29-6-2004-12_37_312.jpg

23
Jun
07

Καληνύχτα :P

Μετά από ένα γεμάτο 12ωρο δουλειάς το μόνο που μπορώ να κάνω είναι …

Να πω καληνύχτα!!!

goodnight2.jpg

Και όνειρα γλυκά..!!

23
Jun
07

“Because of you” Kelly Clarkson

Because Of You

I will not make the same mistakes that you did
I will not let myself
Cause my heart so much misery
I will not break the way you did,
You fell so hard
I’ve learned the hard way
To never let it get that far

Because of you
I never stray too far from the sidewalk
Because of you
I learned to play on the safe side so I don’t get hurt
Because of you
I find it hard to trust not only me, but everyone around me
Because of you
I am afraid

I lose my way
And it’s not too long before you point it out
I cannot cry
Because I know that’s weakness in your eyes
I’m forced to fake
A smile, a laugh everyday of my life
My heart can’t possibly break
When it wasn’t even whole to start with

Because of you
I never stray too far from the sidewalk
Because of you

I learned to play on the safe side so I don’t get hurt
Because of you
I find it hard to trust not only me, but everyone around me
Because of you
I am afraid

I watched you die
I heard you cry every night in your sleep
I was so young
You should have known better than to lean on me
You never thought of anyone else
You just saw your pain
And now I cry in the middle of the night
For the same damn thing

Because of you
I never stray too far from the sidewalk
Because of you
I learned to play on the safe side so I don’t get hurt
Because of you

I find it hard to trust not only me, but everyone around me
Because of you
I am afraid

[Because Of You lyrics on http://www.metrolyrics.com%5D

20
Jun
07

Beautiful Maria of my soul – Mambo Kings

Υπέροχο τραγούδι…Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω την Αγγλική έκδοση σε video και έτσι παραθέτω μόνο τους στίχους.

 

In the sunlight of your smile
 In the summer of our life
 In the magic of love
 Storms above scattered away
Lovers dreaming in the night
 Reaching for paradise
 But as the dark shadows fade
 Love slips away
On an empty stretch of beach
 In the pattern of the waves
 Drawing pictures with my hand
 In the sand, I see your face
Skipping pebbles on the sea
 Wishing for paradise
 Sand castles crumble below
 The restless tides ebb and flow
Listening to a shell
 Hoping for your voice
 Beautiful Maria of my soul
Though we'll always be apart
 Locked forever in a dream
 If I ever love again
 Even then, nothing will change
And the taste of you remains
 Clinging to paradise
 But as the distance from you grows
 All that my heart ever knows
 Hunger for your kiss
 Longing for your touch
 Beautiful Maria of my soul

Filling all my nights
Haunting all my days
Beautiful Maria of my soul

 

16
Jun
07

Ταξίδι

15 Ιουνίου ένα χρόνο πριν…

Ξεκινήσαμε 8 το πρωί, άργησες να έρθεις.

Ο φόβος ότι είχες αλλάξει γνώμη και δεν θα ερχόσουν με είχε γονατίσει, σε πήρα τηλέφωνο, καμία απάντηση. Ξαφνικά σε βλέπω να έρχεσαι προς το μέρος μου και ηρέμησα, ήρθε σκέφτηκα …ήρθε

Δεν είχα κοιμηθεί όλο το προηγούμενο βράδυ , δεν με είχε αφήσει η αγωνία και η υπερένταση.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο μου και κάθισες δίπλα μου. Γύρισα να σε κοιτάξω και δεν σταμάτησα να σε κοιτάζω σε όλη τη διαδρομή, ήξερα ότι θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα. Ήθελα να αποτυπώσω την μορφή σου στην σκέψη μου.Δεν ήθελα να τελειώσει αυτό το ταξίδι, ήθελα να παγώσει ο χρόνος εκεί , να σε βλέπω δίπλα μου, να σου μιλάω. Να είσαι μαζί μου.

Δεν πάγωσε όμως ο χρόνος το ταξίδι μας ήρθε στο τέλος του, και εκείνη η μέρα ήταν η τελευταία που σε είδα.

Προσπάθησα από τότε να πάψω να θυμάμαι αλλά ακόμα είσαι εδώ, κοιτάω τα μάτια σου, ακούω την φωνή σου, αισθάνομαι το άγγιγμα σου.

Ακόμα κοιτάω γύρω μου και περιμένω να σε δω να έρχεσαι.

Κι ας ξέρω ότι δεν θα έρθεις.

13
Jun
07

Αναμνήσεις

….Για όλους εκείνους που τριγυρίζουν στο μυαλό μας και ας είναι μακριά…

Φωνές

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πέθαναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.
Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας –
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

love-08.jpg





Calendar

June 2007
M T W T F S S
    Jul »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Pages

Ποτέ δεν θα ξεχάσω

Αλκυόνη Παπαδάκη

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου. Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες. Και τα ξερά κλαδιά. Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει. Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα. Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά. Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν. Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς. Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.

Επισκέπτες

  • 22,755 hits
Add to Technorati Favorites

Top Clicks

  • None